Vorige week was gek op het werk.  Ik was zo bezig ik had geen tijd om een blog te posten.  Het was de eerste keer ik mijn het dagelijkse posten sinds Kerstmis miste.  Terwijl dat ergerend was - niemand houdt van een strook te breken - ik werd meer gehinderd door mijn het wekelijkse samenkomen van de Observateurs van het Gewicht te missen.  Ik ben op de Observateurs van het Gewicht ongeveer zestien maanden geweest.  Ik heb vijftien ponden verloren en - wat nog belangrijker is - ik heb het weg gehouden.  Ik crediteer mijn succes - krijg dit - na het programma van de Observateurs van het Gewicht.  Als ik het aantal punten eet word ik toegestaan en ik oefen regelmatig uit, neig ik om gewicht op een wekelijkse basis te verliezen.  Dit klinkt vrij duidelijk en - om eerlijk te zijn - het is duidelijk.  Nochtans, is het gewichtsverlies in werkelijkheid harder geweest dan gedachte I het zou zijn toen ik vorige lente toetrad.

De werkelijkheid is het is gemakkelijk lui te worden en het is gemakkelijk te bedriegen.  Het weer in Belvidere neemt het gemiddelde „van rot“ met occasionele laagste punten in de „waardeloze“ en „volkomen smerige“ waaier.  Het is zeer gemakkelijk uit het venster te kijken en met een verontschuldiging op de proppen te komen om een lange gang in het park niet te nemen.  Het is gemakkelijk om iets en niet gewicht omhoog te koken het uit precies.  Het is gemakkelijk om het aantal punten te schatten.  Daarom is het gemakkelijk om gewichtsrug te bereiken.  Dat is waar de vergaderingen voor me binnenkomen.  Één keer in de week, kom ik met een bos van mensen bijeen die in de zelfde boot zijn.  Na zestien maanden, denk ik niet ik om het even welke situatie ben tegengekomen iemand anders niet reeds ter sprake heeft gebracht.  Ik heb goede raad bij het maken van het beste van netelige situaties ontvangen: vakantie, vakanties, commerciële vergaderingen.  Als niemand om het even welke ideeën heeft, minstens kan ik wat echte sympathie krijgen.  En dat gaat in beide richtingen.  Er zijn zelfs weken geweest wanneer onze leider is binnengekomen en van één of andere overtreding bekend.  De dubbel-gevulde koekjes Oreo zijn haar Kryptonite.

Ik heb vergaderingen in andere steden en staten bijgewoond wanneer ik op de weg ben geweest.  Ik moet zeggen wij een werkelijk goede leider hebben.  Zij is zeer dynamisch en zij is grappig.  De vergaderingen stellen een half uur in werking en de tijd vliegt langs.  Ik word geïnspireerdd door de vergaderingen.  Wanneer ik naar huis Woensdag nacht kom, word ik geplaatst om een gloednieuwe week met mijn gepatenteerde puntdrijver te beginnen.  Ik vind de vergadering me houdt gaand door Donderdag en Vrijdag.  De zaterdag is een beetje van een uitdaging; Ik heb geen vastgestelde routine om me te helpen goede keuzen maken.  De zondag is nog harder.  Mijn motivatie verbetert op Maandag en Dinsdag en tegen Woensdag middag, bang gemaakt ben ik volkomen.  Ik ben aan de conclusie gekomen ik een volledige leugenaar ben.  Ik schijn om geen probleem te hebben dat aan mij ligt.  Ik at alle juiste dingen al week, zeg ik.  Ik oefende links uit net en.  En als ik aan mij kan liggen, is het liggen aan familie en vrienden - eerlijk gezegd - geen grote overeenkomst.  Ik houd van de vergaderingen en leer een, maar ik heb gevonden ik aan iedereen kan daar eveneens liggen.  Iedereen behalve de schaal die voor het weekblad wegen-binnen wordt gebruikt.  Ik kan overtuigd zelf hebben het was een vrij goede week… tot dat digitale lezen de illusie verbrijzelt.